Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 listopada 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 168/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika, wniesionej 30 kwietnia 2015 r. (data nadania), J.R. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność z Konstytucją przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie
postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 488; dalej: rozporządzenie) oraz ustawy
z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, ze zm.; dalej: p.r.d.). Przeciwko § 8 ust.
6 rozporządzenia oraz art. 130 ust. 4 p.r.d. skarżący wysunął zarzut niezgodności z art. 92 ust. 1, art. 22, art. 31 ust.
1 i 3 oraz art. 41 ust. 1 Konstytucji. Istotę niezgodności unormowania zawartego w rozporządzeniu skarżący upatruje w ustanowieniu
w nim normy nieznanej przepisom p.r.d. Natomiast niekonstytucyjność art. 130 ust. 4 p.r.d. polegać ma – w przekonaniu skarżącego
– na niemożności pełnego zrekonstruowania wytycznych co do treści rozporządzenia ustanowionego na podstawie tego przepisu.
Postanowieniem z 11 września 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia Trybunał stwierdził, że w świetle zarzutów sformułowanych w skardze skarżący błędnie przypisał cechy odpowiadające
kwalifikacji określonej w art. 79 ust. 1 Konstytucji decyzji Prezydenta Miasta Olsztyna o poddaniu sprawdzeniu jego kwalifikacji
do kierowania pojazdami w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego. W ocenie Trybunału, w merytorycznym związku z zastrzeżeniami
skarżącego co do zgodności z Konstytucją kwestionowanych przepisów pozostawały bowiem wcześniejsze rozstrzygnięcia wydane
wobec skarżącego w odrębnych postępowaniach. Niezależnie od tego Trybunał podkreślił, że skarżący nie wypełnił obowiązku przewidzianego
w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK, polegającego na konieczności określenia podstawy skargi. Powołany jako wzorzec kontroli
art. 92 Konstytucji nie daje bowiem podstaw normatywnych do dekodowania z niego konkretnych wolności lub praw, które podlegają
ochronie za