1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 listopada 2020 r. (data nadania) M.F., J.F., A.F. oraz
M.F. (dalej: skarżący), reprezentowani przez pełnomocnika z wyboru, wystąpili z żądaniem przytoczonym na tle następującego
stanu faktycznego.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. I Wydział Cywilny (dalej: Sąd Rejonowy) z 22 listopada 2019 r. (sygn. akt […]) zasądzono od
skarżących (pozwanych solidarnie) na rzecz powoda J.F. kwotę 29 964,79 zł, powiększoną o stosowne odsetki oraz koszty procesu.
Postanowieniem Sądu Okręgowego w G. III Wydział Cywilny Odwoławczy (dalej: Sąd Okręgowy) z 27 lutego 2020 r. (sygn. akt […])
oddalono wniosek skarżących o zwolnienie ich od opłaty od apelacji.
Postanowieniem Sądu Okręgowego z 12 maja 2020 r. (sygn. akt jw.) odrzucono wniosek skarżących o sporządzenie pisemnego uzasadnienia
postanowienia Sądu Okręgowego z 27 lutego 2020 r. oraz odrzucono apelację pozwanych. Uzasadnienie oparto o następujące okoliczności.
Przesłanki dopuszczalności zażalenia na postanowienia sądu drugiej instancji określa art. 3942 § 1 i § 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575, ze zm.; dalej: k.p.c.), który
nie przewiduje zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 357 § 21 k.p.c., stosowanym w postępowaniu zażaleniowym na zasadzie art. 397 § 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., postanowienie wydane
na posiedzeniu niejawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu. Skoro więc postanowienie o oddaleniu wniosku
o zwolnienie od opłaty od apelacji było niezaskarżalne, to wniosek o jego uzasadnienie – jako niedopuszczalny – podlega odrzuceniu.
Ponadto, zdaniem Sądu Okręgowego uiszczenie opłaty sądowej od apelacji nie spowoduje uszczerbku w koniecznym utrzymaniu skarżących.
Od tego postanowienia skarżący wnieśli zażalenie.