Postanowienie TK z dnia 15 lutego 2000, sygn. Ts 168/99

W skardze konstytucyjnej Krystyny K. z 15 listopada 1999 r. sporządzonej przez adwokata zarzucono, iż art. 16, 20, 29 i 30 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 24, poz. 110 ze zm.) i art. 124 kodeksu postępowania cywilnego oraz przepisy 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 154, poz. 753) są niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącej przez zastosowanie tych przepisów doszło do naruszenia zagwarantowanego jej w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu przez zamknięcie drogi sądowej dochodzenia naruszonych praw. W skardze podniesiono również zarzut naruszenia przez zakwestionowane przepisy określonego w art. 32 Konstytucji RP zakazu dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny. Ponadto skarżąca wniosła o stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

Skarżąca wskazała, iż postanowieniem z 22 września 1999 r. (sygn. akt GZ 105/99) Sąd Okręgowy w W. zmienił zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału XVII Sądu Rejonowego dla m. W. z 23 kwietnia 1999 r. (sygn. akt XVII U 148/97) w ten sposób, że ustalił wysokość pozostałej części należnego wpisu od sprzeciwu na kwotę 1360 zł. Postanowienie to jest ostateczne i nie przysługuje już od niego żaden środek odwoławczy, zaś doręczono je skarżącej 28 października 1999 r., tak więc skarga konstytucyjna została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu.

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 15 lutego 2000 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadniając to postanowienie Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż w skardze konstytucyjnej będącej przedmiotem wstępnego rozpoznania nie wykazano, że ograniczenie określonego w art. 45 konstytucji prawa do sądu przez wprowadzenie zasady ponoszenia kosztów sądowych w