Postanowienie TK z dnia 23 maja 2019, sygn. Ts 17/19

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 stycznia 2019 r., M.Z. (dalej: skarżący), zakwestionował zgodność art. 604 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987, ze zm.) z art. 55 ust. 5 w związku z art. 55 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarżący wniósł także o wydanie postanowienia tymczasowego w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia Sądu Apelacyjnego w K. z 11 października 2018 r. (sygn. akt […]), wskazanego w skardze jako ostateczne orzeczenie wydane w sprawie objętej wniesioną skargą. Reprezentujący skarżącego adwokat, ustanowiony pełnomocnikiem z wyboru, wniósł o zwrot kosztów sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej według norm przepisanych.

Postanowieniami z 23 maja 2019 r., które zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego 11 czerwca 2019 r., Trybunał Konstytucyjny: 1) odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, 2) nie uwzględnił wniosku o wydanie postanowienia tymczasowego oraz 3) nie uwzględnił wniosku o zwrot kosztów sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej.

Na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu skarżący, reprezentowany przez tego samego pełnomocnika, pismem z 17 czerwca 2019 r. (data nadania), wniósł zażalenie, domagając się nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał w składzie trzech sędziów rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznawania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym