Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 lipca 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 17/22 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 stycznia 2022 r. (data nadania) adwokat K.S. (dalej:
skarżący), wystąpił we własnym imieniu z żądaniem na tle następującego stanu faktycznego.
Sąd Rejonowy w Ż. III Wydział Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z 25 maja 2021 r. (sygn. akt […]) umorzył postępowanie
w sprawie o alimenty (wobec zawarcia ugody między stronami), a także przyznał skarżącemu (adwokatowi powódki ustanowionemu
jej pełnomocnikiem z urzędu) wynagrodzenie w kwocie 2 952 zł (w tym 552 zł VAT) oraz odstąpił od obciążania pozwanej kosztami
procesu.
W części przyznanego skarżącemu wynagrodzenia, postanowienie to zostało przez skarżącego (jako pełnomocnika powódki) zaskarżone
w drodze zażalenia, w którym domagał się on przyznania wynagrodzenia w kwocie 4 428 zł (w tym 1 107 zł VAT). Żądanie swoje
oparł na uzasadnieniu wyroku TK z 23 kwietnia 2020 r. o sygn. SK 66/19 (OTK ZU A/2020, poz. 13), derogującego § 4 ust. 1 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801) wywodząc, że rozróżnienie wysokości stawek dla pełnomocnika
ustanowionego z urzędu względem pełnomocnika z wyboru, narusza przepisy Konstytucji.
Zażalenie zostało oddalone postanowieniem Sądu Rejonowego w Ż. III Wydział Rodzinny i Nieletnich z 20 września 2021 r. (sygn.
akt […]), które wskazane zostało w złożonej skardze konstytucyjnej jako ostateczne rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 79
ust. 1 Konstytucji oraz art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji