Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 października 2002 r.
|
| Sygn. akt Ts 170/01 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Marka Sieradzkiego zakwestionowano zgodność z Konstytucją RP art. 258 2 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.). Zaskarżonemu przepisowi zarzucono, że stanowił wyłączną
podstawę prawną odmowy uchylenia przez sąd aresztu tymczasowego wobec skarżącego. Zawarta w zaskarżonym przepisie przesłanka
wysokiej kary, samoistnie uzasadniająca pozbawienie wolności skarżącego, narusza – zdaniem skarżącego – konstytucyjną zasadę
ochrony wolności człowieka oraz zasadę domniemania niewinności.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej,
m.in. przez wskazanie naruszonych konstytucyjnych praw lub wolności skarżącego, jak również wyjaśnienie sposobu takiego naruszenia.
Zarządzenie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 19 grudnia 2001 r.
W dniu 29 grudnia 2001 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego skierował do Trybunału Konstytucyjnego
pismo stanowiące odpowiedź na zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Ponowił w nim zastrzeżenia odnośnie zasadności
zastosowania wobec skarżącego kwestionowanego przepisu.
Postanowieniem z 29 maja 2002 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
stwierdził, że uzupełnienie braków skargi konstytucyjnej nastąpiło z przekroczeniem 7-dniowego terminu, przewidzianego w ustawie
z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym. W piśmie pełnomocnika z 27 grudnia 2001 r. nie wskazano zaś argumentów przemawiających
na rzecz uprawdopodobnienia, że przekroczenie terminu nastąpiło bez jego winy. Zastrzeżenia