Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 stycznia 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 170/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 21 września 2005 r. skarżąca wniosła o zbadanie zgodności art.
8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych
i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, ze zm.) – w zakresie, w jakim ustala w sposób enumeratywny miejsca
odosobnienia, w których warunki nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w
dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa, o których mowa w art. 3 pkt 2 i art. 4 ust. 1 pkt. 1 lit. b i lit. c ustawy
– z art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Decyzją z 11 lipca 2003 r. (Nr DOIV/K0550/K-1173796/1/2003) Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił
przyznania skarżącej uprawnień kombatanckich, stwierdzając w uzasadnieniu, iż wnioskowany przez nią rodzaj represji nie stanowi
represji w rozumieniu ustawy kombatanckiej. Decyzją z 23 grudnia 2003 r. (Nr DO III/K0 806/K-1173796/2/2003) Kierownik Urzędu
ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Złożoną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Gorzowie Wielkopolskim oddalił wyrokiem z 15 lipca 2005 r. (sygn. akt II SA/Go 20/05).
Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć wiąże skarżąca naruszenie art. 32 ust. 1 Konstytucji (zasady równości wobec prawa)
oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji (zasady sprawiedliwego, tj. zgodnego z prawdą rozpatrzenia sprawy).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 października 2005 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków
formalnych skargi konstytucyjnej poprzez m.in. dokładne określenie, w jaki sposób zaskarżony przepis ustawy narusza wskazane
w skardze konstytucyjne prawo oraz wyjaśnienie, czy od wyroku WSA w