Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 stycznia 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 170/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 3 lipca 2006 r. wniesiono o zbadanie zgodności art. 79 § 1
zd. 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.) z art. 41 ust. 1 i ust. 2
zd 1, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. W dniu 31 października 2005 r. Sąd
Okręgowy w Warszawie – VIII Wydział Karny wydał decyzję nazwaną „Zarządzenie”, w której na podstawie art. 79 § 1 zd. 2 k.k.w.
polecił doprowadzenie skazanego Lwa Rywina do zakładu karnego. Na powyższą decyzję obrońcy skarżącego wnieśli zażalenie, które
potraktowane zostało przez orzekające organy jako skarga, o której mowa w art. 7 k.k.w. Postanowieniem z 8 lutego 2006 r.
(sygn. akt VIII Kow 32/06/S) Sąd Okręgowy Warszawa-Praga – VIII Wydział Penitencjarny umorzył postępowanie w przedmiocie rozpoznania
skargi złożonej w trybie art. 7 § 1 k.k.w. ze względu na fakt, iż skarga ta była niedopuszczalna z mocy ustawy. W uzasadnieniu
organ orzekający stwierdził jednoznacznie, iż art. 7 k.k.w. w sposób enumeratywny wskazuje organy, których decyzje mogą być
zaskarżone do sądu penitencjarnego w trybie przewidzianym tym przepisem z powodu niezgodności z prawem; wśród organów tych
przepis ten nie wymienia sądu I instancji, co skutkuje uznaniem skargi złożonej przez obrońców skarżącego za niedopuszczalną.
Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe orzeczenie Sąd Apelacyjny w Warszawie – Wydział II Karny postanowieniem z 28 marca 2006
r. (sygn. akt II AKzw 223/06) utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy, wskazując w uzasadnieniu, iż na polecenie wydane przez
sąd na podstawie art. 79 § 1 k.k.w. nie przysługuje skarga, o której mowa w art. 7 k.k.w.
Z wskazanymi rozstrzygnięciami