Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 stycznia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 170/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika, Grupa Producentów Rolnych Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zakwestionowała
zgodność z Konstytucją § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych
warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Grupy producentów rolnych” objętej Programem Rozwoju Obszarów
Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 81, poz. 550, ze zm.; dalej: rozporządzenie). Skarżąca zarzuciła, że zakwestionowany
przepis rozporządzenia w zakresie, w jakim „uniemożliwia sprzedaż produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy producentów
rolnych na rzecz osób będących jej członkami dla celów uzyskania pomocy finansowej”, jest niezgodny z art. 2, art. 22 w zw.
z art. 20, art. 31 ust. 2 i 3 oraz art. 32 Konstytucji.
Postanowieniem z 1 października 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu tego
orzeczenia Trybunał stwierdził, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia
1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Termin ten
rozpoczął bowiem bieg wraz z doręczeniem skarżącej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z kwietnia 2013 r. Trybunał podkreślił
w związku z tym, że przekroczenie terminu było konsekwencją kontynuowania przez skarżącą postępowania w sytuacji, gdy wydane
zostało już ostateczne orzeczenie (art. 79 ust. 1 Konstytucji) wyczerpujące drogę prawną w sprawie, w związku z którą skarżąca
sformułowała zarzut niekonstytucyjności § 8 ust. 1 rozporządzenia.
W zażaleniu na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu skarżąca zarzuciła Trybunałowi, że błędnie przypisał
kwalifikację wynikającą z art. 79 ust. 1 Konstytucji wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z kwietnia 2013 r., nie zaś
późniejszemu orzeczeniu tego sądu z lutego 2014 r. Zdaniem skarżącej za taką interpretacją przemawiał także wzgląd na treść
postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z 29