Postanowienie TK z dnia 01 października 2015, sygn. Ts 170/15

1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 kwietnia 2015 r. (data nadania) M.K. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 21 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2015 r. poz. 746, ze zm.; dalej: u.z.s.z.) w zakresie, w jakim „zrównuje w odniesieniu do prawa żołnierza zawodowego do zakwaterowania sytuację żołnierza zawodowego, który nabył lokal mieszkalny od jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą i bonifikatę tę zachował przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa do zakwaterowania, oraz żołnierza, który po nabyciu takiego lokalu z bonifikatą jest zobowiązany, wskutek jego zbycia, do zwrotu tejże bonifikaty” na podstawie art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 782; dalej: u.g.n.), z art. 64 ust. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji.

2. Postanowieniem z 1 października 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu na podstawie art. 79 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 47 ust. 1 pkt 2, a także art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Trybunał uznał, że zarzut skarżącego dotyczy luki normatywnej. Podkreślił ponadto, że skarżący nie wskazał, w jaki sposób kwestionowany przepis narusza jego prawa podmiotowe, a jego skarga jest oczywiście bezzasadna.

3. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący nie zgodził się z oceną Trybunału, zgodnie z którą nie uprawdopodobnił on niekonstytucyjności zaskarżonej regulacji.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

1. Na podstawie art. 138 w zw. z art. 139 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1064; dalej: ustawa o TK z 2015 r.)