Postanowienie TK z dnia 17 lipca 2019, sygn. Ts 170/18

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 listopada 2018 r. (data nadania), Z.C. (dalej: skarżący) wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.

Pismem z 25 czerwca 2018 r. skarżący wystąpił do Prezydenta Miasta R. z wnioskiem zawierającym żądanie wykupienia części działki zajętej pod drogę publiczną, ewentualnie o wypłacenie odszkodowania za zajętą część nieruchomości, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121, ze zm.).

Prezydent Miasta R. wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej decyzją z 11 lipca 2018 r. (znak […]) rozstrzygnął o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania na rzecz skarżącego za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. W uzasadnieniu wskazano, że w sprawie nie została spełniona przesłanka terminowego złożenia wniosku, gdyż strona złożyła wniosek zawierający żądanie ustalenia i wypłaty odszkodowania po upływie terminu wyznaczonego w przepisie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872), wobec czego jej roszczenie o odszkodowanie wygasło. Skarżący od powyższej decyzji złożył odwołanie w przepisanym terminie. Wojewoda decyzją z 27 sierpnia 2018 r. ([…]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, która została doręczona skarżącemu 31 sierpnia 2018 r.

Skarżący oświadczył, że decyzja jest ostateczna i nie został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji