Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 stycznia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 170/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 listopada 2019 r. (data nadania) M.Z. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez adwokat ustanowioną z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżący złożył 22 lipca 2011 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. (dalej: BP ARiMR)
wniosek o przyznanie pomocy na zalesienie trzech działek rolnych. BP ARiMR jako organ pierwszej instancji wydał 4 czerwca
2012 r. trzy decyzje o przyznaniu takiej pomocy (znaki: […]) w formie tzw. premii zalesieniowej, w wysokości 1580 złotych
od hektara, płatnej corocznie przez okres 15 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia. 3 lipca 2013 r. skarżący złożył w
BP ARiMR wniosek o udzielenie tego rodzaju pomocy w odniesieniu do kolejnej nieruchomości. 13 czerwca 2014 r. organ pozytywnie
odpowiedział na wniosek skarżącego, wydając decyzję (znak […]) o przyznaniu premii zalesieniowej w tej samej wysokości, jak
w poprzednich decyzjach. W dniach 26 kwietnia, 5 maja oraz 16 czerwca 2016 r., po wejściu w życie rozporządzenia Ministra
Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania
pomocy finansowej w ramach działania „Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne” objętego Programem
Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. poz. 346; dalej: rozporządzenie zmieniające), Kierownik BP ARiMR wydał
decyzje (o znakach odpowiednio: […]) w sprawie zmiany wysokości kwoty premii zalesieniowej w odniesieniu do tych nieruchomości
zmniejszając jej wysokość do kwoty 1190 złotych od hektara.
Skarżący odwołał się od tych decyzji wnosząc do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Olsztynie o uchylenie ich w całości
ponieważ, jego zdaniem, § 2 rozporządzenia zmieniającego, który stanowił ich podstawę prawną, wykracza poza delegację ustawową,
„a nadto podważa zasadę bezpieczeństwa prawnego i zasadę ochrony