Postanowienie TK z dnia 27 grudnia 2004, sygn. Ts 171/04

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 13 września 2004 r. pełnomocnik skarżącej zarzucił art. 29 ust. 2 oraz art. 27 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm.) sprzeczność z art. 24, art. 32 i art. 67 ust. 2 Konstytucji, wskazując dodatkowo, iż przepisy te naruszają zasady państwa prawnego w zakresie konstytucyjnego prawa obywateli do równego dostępu do świadczeń ze środków publicznych oraz zasadę ochrony zaufania obywateli do prawa. Ponadto pełnomocnik skarżącej zarzucił art. 30 przytoczonej ustawy sprzeczność z art. 88 ust. 2 Konstytucji, polegającą na ograniczeniu okresu vacatio legis do 7 dni.

Ponieważ w ustawowym terminie 7 dni pełnomocnik skarżącej nie usunął wskazanych zarządzeniem sędziego TK z 18 października 2004 r. braków skargi, Trybunał Konstytucyjny