Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 lipca 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 171/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 września 2005 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej – Budus Gri Sp. z o.o. w likwidacji,
zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania
cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98; dalej: zaskarżona ustawa). Zaskarżonemu
przepisowi skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 2, art. 32 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji, polegającą na niedozwolonym
zróżnicowaniu stron postępowania cywilnego w zakresie dostępu do skargi kasacyjnej. Takie zróżnicowanie wywołane zostało wejściem
w życie zaskarżonej ustawy, która zmieniła przesłanki dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe. W efekcie
tej zmiany skarżąca pozbawiona została prawa do wniesienia skargi kasacyjnej, podczas gdy taką możliwość miała – w trakcie
toczącego się postępowania – strona pozwana przez nią.
Postanowieniem z 9 listopada 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania niniejszej skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
W uzasadnieniu stwierdził, że żadne z dołączonych do skargi orzeczeń nie zostało wydane na podstawie przepisu stanowiącego
jej przedmiot, tzn. art. 3 zaskarżonej ustawy. Skarżąca poprzestała bowiem na stwierdzeniu, że w świetle znowelizowanych przepisów,
przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie, nie przysługuje jej skarga kasacyjna od wyroku Sądu Apelacyjnego.
Trybunał stwierdził wobec tego, iż analizowana skarga konstytucyjna musi być uznana za niedozwoloną – w świetle art. 79 ust.
1 Konstytucji – próbę zainicjowania kontroli abstrakcyjnej, a więc niepoprzedzonej uprzednim zastosowaniem kwestionowanych
unormowań w sprawie skarżącej.
Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego. Skarżąca zakwestionowała w nim stanowisko
Trybunału uznające, że żadne z orzeczeń wydanych w jej sprawie nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji.
Jej zdaniem, interpretacja przesłanek warunkujących wykorzystanie skargi konstytucyjnej nie