Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 stycznia 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 171/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 6 lipca 2006 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej zakwestionował
zgodność z Konstytucją art. 233 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz.
296, ze zm.). Zakwestionowanemu przepisowi k.p.c. skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 45 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Niezgodność ta polegać ma na niesprawiedliwym rozstrzygnięciu sprawy przez sąd, pozbawiony przymiotów niezależności, bezstronności
i niezawisłości, a także na nierównym traktowaniu własności indywidualnej i kolektywnej, z przyznaniem priorytetu dla tej
ostatniej. Niezgodność z art. 45 Konstytucji uzasadniono ponadto odrzuceniem przez Sąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym
skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Skarga konstytucyjna została skierowana w związku z następującą sprawą. Postanowieniem Sądu Najwyższego z 28 marca 2006 r.
(sygn. akt V CNP 56/06) odrzucona została skarga skarżącej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego
w Bielsku-Białej z 10 listopada 2005 r. (sygn. akt II Ca 575/05). Tym ostatnim orzeczeniem oddalona została apelacja skarżącej
od wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z 24 maja 2005 r. (sygn. akt I C 341/04), którym oddalono powództwo skarżącej o
zapłatę wniesione przeciwko Obwodowi Lecznictwa Kolejowego Sp. z o.o. w Bielsku-Białej oraz Towarzystwu Ubezpieczeniowemu
„Inter Polska” S.A. w Warszawie.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniesionej
skargi, m.in. przez dokładne określenie przepisów ustawy, na podstawie których orzeczono ostatecznie o konstytucyjnych prawach,
wolnościach lub obowiązkach skarżącej. Ponadto wezwano także do wskazania, jakie konstytucyjne prawa podmiotowe skarżącej
i w jaki sposób zostały naruszone przez przepisy stanowiące przedmiot wnoszonej skargi.
W piśmie pełnomocnika skarżącej z 18 października 2006 r. stwierdzono, że przedmiotem wnoszonej skargi jest art. 233 § 1 k.p.c.,
który pozostaje w niezgodności