Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 stycznia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 171/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 kwietnia 2015 r. (data nadania) G.K., E.W. i K.W. (dalej:
skarżący) wystąpili o zbadanie zgodności art. 616 § 1 pkt 2 w zw. z art. 628 pkt 1 i art. 629 ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim nie przewidują zwrotu
stronie wygrywającej proces (oskarżycielowi prywatnemu) kosztów przejazdu do siedziby sądu ustanowionego w sprawie pełnomocnika,
z art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 3 oraz art. 45 ust. 1, art. 2, art. 21
ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 8 września 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał
stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnili naruszenia wskazanych praw i wolności konstytucyjnych. Niezależnie od powyższego
zwrócił uwagę na to, że skarżący kwestionują wykładnię zaskarżonych przepisów, zgodnie z którą koszty przejazdu do siedziby
sądu ustanowionego w sprawie pełnomocnika nie podlegają zwrotowi stronie wygrywającej. Tymczasem, jak zaznaczył Trybunał,
żaden z sądów orzekających w sprawie skarżących nie wyraził poglądu, że skarżący mogli skorzystać z usług pełnomocnika mającego
swoją siedzibę w miejscu siedziby sądu i w związku z tym nie należy im się zwrot kosztów przejazdu reprezentującego ich pełnomocnika
spoza siedziby sądu. Ponadto, jak wskazał Trybunał, w orzecznictwie sądowym wyraźnie podkreśla się, że w skład uzasadnionych
wydatków, o których stanowi art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., wchodzą również poniesione przez stronę koszty przejazdu obrońcy (pełnomocnika)
do sądu.
W zażaleniu na postanowienie Trybunału skarżący zaprzeczają, jakoby przedmiotem skargi była wykładnia przepisów. Podkreślają,
że zakwestionowane w