Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 czerwca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 171/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 listopada 2019 r. (data nadania), K.H. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez radcę prawnego, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
1. Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z 8 września 2016 r. (sygn. akt […]) oddalił odwołanie skarżącego od decyzji Dyrektora ZER MSW
z 15 kwietnia 2016 r., nr ew. […].
Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z 6 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) oddalił apelację skarżącego od wyroku Sądu Okręgowego w W.
z 8 września 2016 r.
2. Pismem z 14 listopada 2019 r. (data nadania) skarżący wniósł do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną, występując
o stwierdzenie, że „art. 12 oraz art. 19 w związku art. 39 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 33 ustawy z dnia 18 lutego 1994
r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej
Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin w zakresie w jakim przepisy art. 12 oraz art.
19 w związku z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej, wykluczają zastosowanie gwarancji ochrony nabytych uprawnień emerytalnych
(określonej w art. 33 ustawy emerytalnej) w sytuacji gdy doszło do uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby będącej podstawą
do wydania decyzji o przyznaniu emerytury lub renty mundurowej, z zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez
nie prawa wyrażoną w art. 2 oraz art. 67 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP”.
Jako ostateczne orzeczenie w sprawie podano wyrok Sądu Apelacyjnego w W. z 6 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]), wskazując na
niewłaściwą interpretację podanych w petitum skargi