Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 czerwca 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 171/20 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej, która wpłynęła do Trybunału Konstytucyjnego 8 grudnia 2020 r. R.S. (dalej: skarżący), reprezentowany
przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
W trakcie odbywania kary pozbawienia wolności w Areszcie Śledczym w S. (dalej: Areszt Śledczy) skarżący wystąpił do Dyrektora
Aresztu Śledczego z wnioskiem o wydanie mu do celi mieszkalnej sprzętu komputerowego. Dyrektor Aresztu Śledczego doręczył
skarżącemu pismo, w którym odmówił wydania decyzji w przedmiocie rozpoznania jego wniosku na piśmie.
Skarżący wniósł do Sądu Okręgowego w K. (dalej: Sąd Okręgowy) skargę na negatywną decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego. Sprawę
zarejestrowano pod sygn. akt […]. W związku z brakiem wydania w niej rozstrzygnięcia merytorycznego, pismem z 26 maja 2020 r. skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w przedmiocie nieuwzględnienia jego prośby
o wydanie przedmiotów do celi mieszkalnej. Postanowieniem z 26 czerwca 2020 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy pozostawił skargę
bez rozpoznania. Wyjaśnił, że „skarga na przewlekłość była niedopuszczalna z mocy ustawy, bowiem dotyczyła ona postępowania
wykonawczego prowadzonego przez sąd penitencjarny”.
Zdaniem skarżącego kwestionowany przepis pozbawia go możliwości złożenia skargi na naruszenie prawa do rozpatrzenia przez
sąd bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy w postępowaniu karnym wykonawczym, bowiem nie dotyczyło ono obowiązku naprawienia szkody,
zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego. Zamyka mu tym samym drogę sądową dochodzenia
jego praw (art. 77 ust. 2 Konstytucji) i narusza prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji),
a w konsekwencji pozbawia możliwości dochodzenia roszczeń odszkodowawczych związanych z nieuzasadnioną zwłoką w rozpoznaniu
jego sprawy. Zakwestionowany przepis – zdaniem skarżącego – „został wprowadzony jedynie po to, aby zmniejszyć ogólną liczbę
spraw w przedmiocie (…) skargi na przewlekłość, bez racjonalnego uzasadnienia takiej decyzji i wprowadzenia do spraw rozpoznawanych
na