Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 172/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 czerwca 2014 r. Kopalnia Piasku „Kotlarnia” S.A. (dalej:
skarżąca, spółka) zakwestionowała zgodność art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1 i
2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31, ze zm.;
dalej: ustawa podatkowa), w brzmieniu obowiązującym w 2003 r., z art. 2, art. 20, art. 22, art. 32 oraz art. 217 Konstytucji.
Rozpatrywana skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Spółka, będąca właścicielem infrastruktury
kolejowej, oddała tę infrastrukturę w dzierżawę innemu podmiotowi gospodarczemu, który pełnił funkcję zarządcy, sama natomiast
wykorzystywała linie kolejowe do transportu własnych produktów z kopalni do punktu przeładunku oraz punktów sprzedaży. Prezydent
Miasta Bytomia określił spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2003 r. (decyzja z 18 kwietnia
2011 r., nr FP.3120.64.2011). Spółka odwołała się od powyższej decyzji, zarzucając organowi błędne ustalenie stanu faktycznego
przez przyjęcie, że infrastruktura kolejowa spółki nie była wykorzystywana wyłącznie na potrzeby publicznego transportu kolejowego
(naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy podatkowej).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji (decyzja z 25 lipca 2011
r., nr SKO/F/423/1039/7365/11). Organ odwoławczy uznał, że spółka przez wydzierżawienie wykorzystała budowle kolejowe na własne
potrzeby, we własnym interesie, stąd też nie spełniała przesłanek warunkujących skorzystanie ze zwolnienia podatkowego, o
którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy podatkowej. Spółka zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gliwicach, który uznał skargę za bezzasadną i ją oddalił (wyrok z 13 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 920/11). Naczelny
Sąd