Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 czerwca 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 172/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 września 2017 r. (data nadania) M.T. (dalej: skarżąca)
wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
Sąd Rejonowy w G. 9 grudnia 2016 r. wydał wyrok (sygn. akt […]), w którym: w punkcie I oddalił powództwo skarżącej o zapłatę,
zaś w punkcie II obciążył kosztami procesu skarżącą, uznając je za uiszczone w całości. Skarżąca 3 lutego 2017 r. wniosła
zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu, które 14 lutego 2017 r. zostało odrzucone przez Sąd Rejonowy w G.,
gdyż skarżąca nie dotrzymała tygodniowego terminu do wniesienia zażalenia, który liczy się od dnia doręczenia postanowienia.
Odpis wyroku Sądu Rejonowego w G. z 9 grudnia 2016 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 26 stycznia 2017 r., termin
na wniesienie zażalenia upływał więc 2 lutego 2017 r. Skarżąca zaś wniosła je 3 lutego 2017 r. Na postanowienie to skarżąca
wniosła zażalenie do Sądu Okręgowego w G. domagając się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu wskazała, że przepis regulujący
kwestię terminu do zaskarżenia postanowienia w przedmiocie kosztów procesu jest niekonstytucyjną pułapką normatywną. Sąd Okręgowy
w G. postanowieniem