Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 marca 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 172/19 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 listopada 2019 r. (data nadania) […] Sp. z o.o. z siedzibą
w T. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, wystąpiła o zbadanie zgodności art. 117 § 5 w związku
z art. 118 § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43 poz. 296, ze zm.) z: 1) art.
45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim „opinia o bezzasadności wnoszenia skargi konstytucyjnej
lub zażalenia w ramach postępowania wszczętego skargą konstytucyjną, sporządzoną przez pełnomocnika wyznaczonego dla strony
z urzędu przy jednoczesnej niemożności ustanowienia nowego pełnomocnika z urzędu narusza prawo tej strony do sądu”; 2) art.
176 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim „opinia o bezzasadności wnoszenia skargi konstytucyjnej lub zażalenia w ramach
postępowania wszczętego skargą konstytucyjną, sporządzona przez pełnomocnika wyznaczonego dla strony z urzędu przy jednoczesnej
odmowie ustanowienia nowego pełnomocnika z urzędu bez merytorycznego rozpoznania przedmiotu skargi (zażalenia) stanowi naruszenie
zasady dwuinstancyjności postępowania”; 3) „art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (…)
w zakresie, w jakim opinia o bezzasadności wnoszenia skargi konstytucyjnej lub zażalenia w ramach postępowania wszczętego
skargą konstytucyjną, sporządzona przez pełnomocnika wyznaczonego dla strony z urzędu przy jednoczesnej niemożności ustanowienia
nowego pełnomocnika z urzędu narusza prawo tej strony do rzetelnego procesu sądowego”.
2. Postanowieniem z 29 marca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 6 kwietnia 2021 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania dalszego biegu skardze z uwagi na wniesienie jej po upływie przepisanego terminu. Trybunał stwierdził ponadto, że
w sprawie brak jest tożsamości podstawy prawnej orzeczeń wskazanych jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji
i przedmiotu zaskarżenia. Za nieuprawdopodobniony uznał również zarzut niezgodności kwestionowanych przepisów z art. 45 ust.