Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 listopada 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 173/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 sierpnia 2016 r. E.iZ.R. (dalej: skarżący) wystąpili o
zbadanie zgodności § 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 24 sierpnia 2015 r. w sprawie
szczegółowych warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów w publicznych szkołach artystycznych (Dz.
U. poz. 1258, dalej: rozporządzenie) z art. 32 i art. 33 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. Dyrekcja szkoły artystycznej, do której uczęszcza córka
skarżących, odmówiła uczennicy promocji z wyróżnieniem, ponieważ na egzaminie z instrumentu głównego otrzymała ocenę dobrą.
Skarżący dołączyli do skargi konstytucyjnej świadectwo szkolne, traktując je, jak należy przypuszczać, jako ostateczne orzeczenie
o prawach podmiotowych w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 37 ust. 1 w związku z art. 50 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.1157; dalej:
ustawa o TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy
odpowiada ona określonym przez prawo wymaganiom, a także czy nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 40 ust. 1 ustawy
o TK.
Dopuszczalność merytorycznego rozpatrzenia skargi konstytucyjnej, jako subsydiar-nego i nadzwyczajnego środka ochrony konstytucyjnych
praw lub wolności, wymaga spełnienia wielu przesłanek zawartych w art. 79 ust. 1 Konstytucji, a sprecyzowanych w ustawie o
TK. Zarówno art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK wymagają, aby przedmiotem skargi uczyniono
przepis, na podstawie którego sąd bądź organ administracji orzekł ostatecznie o konstytucyjnych wolnościach, prawach bądź
obowiązkach skarżącego. Podstawowym obowiązkiem skarżącego jest zatem wskazanie rozstrzygnięcia, które spełniłoby warunki
sformułowane przez prawodawcę. Podkreślenia wymaga przede wszystkim okoliczność, że orzeczenie wydane w sprawie skarżącego
powinno mieć charakter ostateczny, tj. – w świetle dyspozycji art. 47 ust. 1 ustawy o TK