Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 stycznia 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 173/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Anny W. z 29 listopada 1999 r. zarzucono, iż art. 524 § 1, art. 679 zdanie drugie oraz art. 403 §
3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) są niezgodne z art. 64
ust. 1, 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucji z 8 grudnia 1999 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków
formalnych skargi konstytucyjnej m.in. przez wskazanie, które z wymienionych w skardze konstytucyjnej orzeczeń sądowych traktuje
za orzeczenie o przysługujących jej prawach lub wolnościach konstytucyjnych w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, podanie
w jaki sposób orzeczenie to prowadzi do naruszenia przysługującego skarżącej prawa własności oraz prawa do dziedziczenia,
a także dokładne określenie na czym polega niezgodność zakwestionowanych przepisów kodeksu postępowania cywilnego z wskazanymi
w skardze zasadami konstytucyjnymi.
W stanowiących odpowiedź na to wezwanie pismach z 23 grudnia 1999 r. oraz 24 grudnia 1999 r. skarżąca stwierdziła, pierwotnie
iż orzeczeniem tym jest postanowienie Sądu Najwyższego z 5 sierpnia 1999 r. (sygn. II CKN 519/99) oddalające kasację w sprawie odmowy wznowienia postępowania. Następnie, w piśmie z 24 grudnia 1999 r. skarżąca skorygowała
wcześniejsze oświadczenie wskazując, iż za orzeczenia o przysługujących jej prawach konstytucyjnych (prawo do dziedziczenia)
traktuje postanowienie Sądu Rejonowego dla K.-P. z 4 listopada 1996 r. (sygn. akt I Ns 2161/96/P.) na podstawie którego nabyła ona w całości spadek po swoim zmarłym mężu oraz wydane później postanowienie Sądu Rejonowego
dla K.-P. z 27 listopada 1997 r. (sygn. akt I Ns 1973/97/P.) stwierdzające ponownie prawa do spadku po