Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 maja 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 174/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Jerzego Kawalca z 2 grudnia 2002 r. zakwestionowano zgodność art. 332 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący wskazał, iż na podstawie zakwestionowanych przepisów Urząd Skarbowy w Lublińcu decyzją z 29 maja 2002 r. (Nr US-II-PP-4406/1/2002/VAT/JP)
orzekł o odpowiedzialności podatkowej skarżącego. Decyzja organu pierwszej instancji została utrzymana w mocy przez Izbę Skarbową
w Katowicach decyzją z 4 września 2002 r. (Nr PPC 3/4408-89/02).
W dniu 4 lutego 2003 r. Trybunał Konstytucyjny wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania z uwagi na to, iż skarżący 7
października 2002 r. złożył w Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę od decyzji Izby Skarbowej w Katowicach, stanowiącej
podstawę wystąpienia ze skargą konstytucyjną.
W dniu 15 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał wyrok (sygn. akt I SA/Ka 2424/02), którym oddalił
skargę na decyzję Izby Skarbowej w Katowicach z 4 września 2002 r. (Nr PPC 3/4408-89/02). Jak wynika z akt sprawy skarżący
nie złożył od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 7 kwietnia 2004 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, wskazując,
iż warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest wcześniejsze wyczerpanie przez skarżącego przysługującej
mu drogi prawnej. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie
w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przepis ten, na mocy art. 97 ustawy z 30 sierpnia
2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami