Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 maja 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 174/07 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej
Polskiej art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. Nr 29, poz. 154, ze zm.; dalej: u.s.P.K.K.). Zakwestionowanemu przepisowi u.s.P.K.K. skarżący zarzucił, że w części
zaczynającej się od słowa „oraz” jest niezgodny z art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 1 i 2, art. 25 ust. 3 i 4, a także art. 32
ust. 1 i 2 Konstytucji. Istotę takiej niezgodności upatrywał skarżący w tym, że art. 55 ust. 7 u.s.P.K.K. „ogranicza prawo
własności jednostki, która poczuwając się do obowiązku solidarności z innymi, dokonała przysporzenia majątkowego na rzecz
kościelnej osoby prawnej, wskazując jako motyw tego przysporzenia kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, warunkując
jednocześnie nabycie związanego z tym przysporzeniem prawa do pomniejszenia podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od
osób fizycznych o dokonane darowizny – od sporządzenia przez obdarowanego sprawozdania, mimo że darczyńca nie ma prawnych
możliwości zweryfikowania zawartych w tym sprawozdaniu informacji, ani odzyskania przedmiotu darowizny”. Ponadto w skardze
konstytucyjnej skarżący zarzucił, że art. 55 ust. 7 zdanie pierwsze u.s.P.K.K., w części zaczynającej się od słowa „oraz”
jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji, przez to, że „uzależnia sytuację jednostki, która poniosła ofiarę
publiczną, od zachowania się obdarowanego podmiotu i arbitralnej oceny organów władzy publicznej, a tym samym narusza zasadę
zaufania jednostki do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz podmiotów uznanych przez państwo, z mocy umowy międzynarodowej,
za zrównane pod względem prawnym, w zakresie działalności dla dobra człowieka i dobra wspólnego, służącej celom charytatywno-opiekuńczym
za równoprawne z instytucjami państwowymi, powodując niepewność co do rozmiaru ciężaru publicznoprawnego”.
Postanowieniem Trybunału Konstytucyjnego z 14 lipca 2009 r. odmówiono