W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 sierpnia 2016 r. (data nadania) J.S. (dalej: skarżąca)
wystąpiła o zbadanie zgodności art. 787 § 1 i art. 781 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296, ze zm.), w zakresie umożliwiającym wydanie przez sąd apelacyjny postanowienia o nadaniu
klauzuli wykonalności orzeczeniom wydanym przez ten sąd, z art. 45, art. 78 oraz art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skargę konstytucyjną wniesiono w związku z następującą sprawą. Wyrokiem z 1 grudnia 2014 r., sygn. akt […], Sąd Okręgowy w
W. X Wydział Gospodarczy wydał wyrok w całości uwzględniający powództwo B.J. o zapłatę przeciwko P.S. (mężowi skarżącej).
Wyrokiem z 19 czerwca 2015 r. Sąd Apelacyjny w W. oddalił apelację pozwanego od wyroku sądu pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny
w W., uwzględniając wniosek wierzyciela B.J, postanowieniem z 18 listopada 2015 r., sygn. akt […], nadał w punktach I i II
prawomocnemu wyrokowi Sądu Okręgowego w W. z 1 grudnia 2014 r., sygn. akt […], klauzulę wykonalności przeciwko małżonce dłużnika
P.S. – J.S. z ograniczeniem jej odpowiedzialności do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową.
Zarządzeniem z 21 września 2017 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą, za pośrednictwem pełnomocnika, do uzupełnienia braków
formalnych skargi przez: 1) dokładne określenie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego,
których brzmienie było podstawą wydania ostatecznego orzeczenia w sprawie skarżącej, i w stosunku do których domaga się stwierdzenia
niezgodności z Konstytucją; 2) w razie wskazania, że przedmiotem zaskarżenia są przepisy, które utraciły moc obowiązującą
– uzasadnienie konieczności badania konstytucyjności tych przepisów; 3) podanie, które z orzeczeń wskazanych w uzasadnieniu
skargi, zapadłe na podstawie kwestionowanych w skardze przepisów, jest ostatecznym – w rozumieniu