Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 listopada 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 174/21 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 czerwca 2021 r. (data nadania) R.S. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle
następującego stanu faktycznego:
Zarządzeniem sędziego Sądu Okręgowego w K. z 28 lipca 2020 r. (sygn. akt […]) odmówiono skarżącemu wyznaczenia obrońcy z urzędu.
Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 8 § 2 oraz art. 8 § 2a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
– Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 523, ze zm.) w związku z art. 78 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 534, ze zm.). Ponadto – zdaniem Sądu – materia sprawy nie była skomplikowana,
a skarżący samodzielnie sporządził i złożył skargę, w związku z czym nie stwierdzono istnienia podstaw do ustanowienia obrońcy
z urzędu.
Sąd Okręgowy w K., postanowieniem z 14 września 2020 r. (sygn. akt […]), nie uwzględnił zażalenia skarżącego na powyższe zarządzenie.
2. Skarżący stwierdził, że zakwestionowany przepis narusza prawo do rzetelnego, sprawiedliwego, niezależnego i bezstronnego
procesu, a w konsekwencji rozpoznania sprawy, a także zasadę prawa do obrony na każdym etapie postępowania (art. 45 ust. 1
w związku z art. 42 ust. 2 Konstytucji) oraz zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego (art. 176 ust. 1 Konstytucji).
3. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 23 września 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 12 października
2021 r.),