Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 czerwca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 175/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 listopada 2019 r. (data nadania) T.P., J.P., J.A., E.M.,
A.C. i M.M. (dalej: skarżący), reprezentowani przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, wystąpili z żądaniem na tle następującego
stanu faktycznego.
Wnioskiem z 22 stycznia 1998 r. skarżący (J.P.) wystąpił o stwierdzenie, że wskazane w nim nieruchomości położone w R. nie
podpadały pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o przeprowadzeniu reformy
rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13; dalej: dekret PKWN).
Decyzją z 5 maja 1998 r. (znak: […]) Wojewoda B. stwierdził, że nieruchomość „R.” o ogólnym obszarze 5467,77 ha, położona
w byłym powiecie bielskim, podpadała pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN. Decyzją z 28 lutego 2002 r.
(znak: […]) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej: Minister Rolnictwa), po rozpoznaniu odwołania skarżącego, utrzymał w
mocy rozstrzygnięcie Wojewody B.
Wnioskiem z 28 września 2005 r. skarżący (T.P.) wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Rolnictwa z 28 lutego
2002 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody B.
Decyzją z 2 stycznia 2012 r. (znak: […]) Minister Rolnictwa stwierdził nieważność obu rozstrzygnięć z powodu wydania ich z
rażącym naruszeniem prawa. Minister ustalił, że organy administracji orzekły niezgodnie z zakresem wniosku zakreślonym przez
strony postępowania (do rozpatrzenia pozostał więc wniosek z 22 stycznia 1998 r.).
Pismem z 21 marca 2012 r. Minister Rolnictwa zwrócił się do pełnomocnika skarżących z pytaniem, czy podtrzymuje wniosek z
22 stycznia 1998 r. W pismach procesowych z 13 kwietnia 2012 r. i 25 września 2013 r. pełnomocnik sprecyzował żądania, w wyniku
czego rozpatrywana sprawa została podzielona na trzy odrębne postępowania.
Wojewoda P. decyzją z 10 stycznia 2014 r. (znak: […])