Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 marca 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 175/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 2 grudnia 1999 r. zarzucono naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 konstytucji przez art.
8 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jednolity z 1996 r. Dz.U. Nr 70, poz. 335
ze zm.) oraz naruszenie art. 45 ust. 1 konstytucji przez pkt IV.5 Regulaminu rozdziału dofinansowania do wypoczynku dla pracowników
Politechniki w W. Zdaniem skarżącego wskazane wyżej przepisy pozbawiają go prawa dostępu do sądu w sprawach z zakresu świadczeń
pracowniczych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Względem art. 8 zaskarżonej ustawy skarżący podnosi, iż ogranicza
on zakres podmiotów mających prawo wystąpienia do sądu w sprawach funduszu świadczeń socjalnych wyłącznie do związków zawodowych.
Z kolei pkt IV.5 Regulaminu rozdziału dofinansowania do wypoczynku dla pracowników Politechniki w W. dopuszcza jedynie wewnętrzny
tryb odwoławczy, tym samym zamyka drogę do sądu.
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla W.-Ś. – Wydział IV Pracy z 12 lutego 1998 r. uwzględniono powództwo skarżącego o wynagrodzenie.
Na skutek apelacji pozwanej Politechniki w W. Sąd Wojewódzki – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. wyrokiem z 14 maja
1998 r. zmienił zaskarżony wyrok, w ten sposób, że powództwo oddalił. W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki wskazał, iż wypłata świadczenia
socjalnego, o którym mowa w art. 8 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, nie ma charakteru roszczeniowego, w
związku z czym nie można jej dochodzić na drodze sądowej.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 7 lutego 2000 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu
Trybunał Konstytucyjny