Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 stycznia 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 176/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 czerwca 2008 r. skarżący domaga się stwierdzenia niezgodności
art. 5181 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej:
k.p.c.) z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 178 ust. 1 Konstytucji. Zaskarżona norma przewiduje, że w razie wniesienia skargi
na wpis w księdze wieczystej wpis nie traci mocy. Skarżący podnosi, że wydane w jego sprawie orzeczenia naruszają prawo do
sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły
sąd, zagwarantowane w art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 178 ust. 1 Konstytucji. Wskazuje, że orzeczenie w jego sprawie zostało
wydane przez referendarza sądowego, któremu żaden przepis ani Konstytucji, ani ustawy nie nadaje statusu niezawisłego, niezależnego
i bezstronnego sądu. Tymczasem referendarz sądowy wykonuje zadania z zakresu ochrony prawnej i o ile może on wykonywać czynności
w sprawach o wpis w księdze wieczystej, o tyle nie znajduje – zdaniem skarżącego – żadnego uzasadnienia nadanie mu uprawnień,
które faktycznie przekraczają uprawnienia sądu. W ocenie skarżącego – w świetle przywołanych wzorców konstytucyjnych – jest
absolutnie niedopuszczalne, aby w razie wniesienia skargi na wpis w księdze wieczystej, nie tracił on mocy.
Zarządzeniem Sędziego Trybunału z 9 lipca 2008 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej,
polegającego na wskazaniu sposobu naruszenia prawa do sądu wynikającego z zastosowania w jego sprawie