Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 września 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 176/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 9 czerwca 2011 r. skarżący zakwestionował § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu przysługującego sędziom i pracownikom
sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów (Dz. U. Nr 27, poz. 197, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z art.
2, art. 32 (błędnie oznaczonym w skardze jako art. 34) i art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna sformułowana została w oparciu o następujący stan faktyczny.
Postanowieniem z 4 listopada 2010 r. (sygn. akt I C 552/09/P) Sąd Rejonowy w Krakowie przyznał kuratorowi wynagrodzenie w
kwocie 60 zł za pełnienie funkcji kuratora. Zażalenie na to orzeczenie zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie
z 24 stycznia 2011 r. (sygn. akt II Cz 113/11) jako niezasadne.
Pod adresem zakwestionowanych w skardze konstytucyjnej przepisów skarżący sformułował zarzut naruszenia zasady demokratycznego
państwa prawnego, zasady dobrej legislacji oraz zasady równości wobec prawa. Skarżący odniósł się do konstytucyjnych standardów,
jakim odpowiadać powinien przepis upoważniający do wydania rozporządzenia.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 28 czerwca 2011 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych
skargi konstytucyjnej przez wskazanie, jakie przysługujące mu konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone przepisem
będącym – zdaniem skarżącego – podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia w jego sprawie, wyjaśnienie, w jaki sposób przepis stanowiący
przedmiot skargi prowadzi do naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skarżącego oraz nadesłanie pełnomocnictwa szczególnego
do sporządzenia skargi konstytucyjnej i reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, określającego
dokładnie sprawę, do której zostało sporządzone (przedmiot skargi).
W piśmie procesowym z 12 lipca 2011 r. skarżący jedynie częściowo ustosunkował się do stwierdzonych uchybień formalnych rozpatrywanej
skargi konstytucyjnej.