Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 maja 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 176/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 maja 2015 r. (data nadania) B.P. (dalej: skarżący) wystąpił
o zbadanie zgodności art. 84 w zw. z art. 1019 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U.2014.121,
ze zm.; dalej: kc) z art. 2 w zw. z art. 32 ust. 1, art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 87 ust. 1 oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 9 marca 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania złożonej skardze dalszego biegu, stwierdziwszy jej
oczywistą bezzasadność na podstawie art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz.U.102.643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Trybunał uznał, że skarżący nie uzasadnił należycie zarzutu naruszenia
przysługującego mu prawa do dziedziczenia (zdaniem skarżącego określonego w art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji) przez
art. 1019 § 1 i 2 w zw. z art. 84 kc., a w konsekwencji nie wykazał jego naruszenia. Ustalił przy tym, że źródłem naruszenia
konstytucyjnych praw, które skarżący wywiódł ze wskazanych w skardze przepisów ustawy zasadniczej, nie mógł być zakwestionowany
przepis. Trybunał przypomniał też, że ani art. 32 ust. 1, ani tym bardziej powiązane z nim w skardze art. 2, art. 87 ust.
1 i art. 178 ust. 1 Konstytucji nie mogą być samodzielnymi wzorcami kontroli w postępowaniu skargowym. Podkreślił ponadto,
że skarga nie zawiera wskazania konstytucyjnej wolności lub konstytucyjnego prawa, które byłyby naruszone ze względu na nierówne
traktowanie osób charakteryzujących się tą samą daną cechą istotną (relewantną), a tym samym nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu
z art. 79 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o