Postanowienie TK z dnia 23 października 2018, sygn. Ts 176/17

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 września 2017 r. (data nadania), K. R. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 535 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1987, ze zm.) z art. 45 ust. 1 (błędnie określonym w petitum skargi jako art. 45 § 1) i art. 183 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą.

Skarżąca miała status pokrzywdzonej w postępowaniu toczącym się przed Sądem Rejonowym w O. (sygn. […]) w sprawie oskarżonego W.R. Wyrokiem z 16 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w O. (sygn. […]) uniewinnił oskarżonego od popełnienia przestępstw z art. 197 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, ze zm.; dalej: k.k.) i art. 207 k.k.

Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z 17 czerwca 2016 r. (sygn. […]) utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w zakresie uniewinniającym oskarżonego od popełnienia przestępstwa z art. 197 k.k. i art. 207 k.k.

Od powyższego wyroku skarżąca wniosła kasację, którą Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną, postanowieniem z 10 sierpnia 2017 r. (sygn. […]).

Skarżąca złożyła wniosek o doręczenie jej odpisu postanowienia Sądu Najwyższego z pisemnym uzasadnieniem. Pismem z 21 sierpnia 2017 r. Sąd Najwyższy poinformował skarżącą, że na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. pisemne uzasadnienie postanowienia nie zostanie sporządzone nawet na wniosek stron.

Zdaniem skarżącej zostało naruszone jej prawo do sądu (art. 45 Konstytucji), w szczególności prawo do jawnego i sprawiedliwego rozpoznania jej sprawy.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje.

1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016