Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 listopada 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 177/05 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej skardze konstytucyjnej zakwestionowano zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej
Polskiej art. 510 § 1 zd. 1 w zw. z art. 524 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U.
Nr 43, poz. 296 ze zm.). Zaskarżonym unormowaniom k.p.c. skarżąca zarzuciła niezgodność z art. 77 ust. 2 oraz art. 79 ust.
1 Konstytucji. W odniesieniu do art. 510 § 1 zd. 1 k.p.c. niezgodność ta polegać ma na zawężeniu kręgu uczestników postępowania
nieprocesowego wyłącznie do osób, których dotyczy wynik tego postępowania. Natomiast niekonstytucyjność art. 524 § 2 k.p.c.
wyraża się – zdaniem skarżącej – w umożliwieniu podmiotom zainteresowanym (niebędącym uczestnikami postępowania zakończonego
prawomocnym postanowieniem co do istoty sprawy) żądania wznowienia postępowania wyłącznie wówczas, gdy postępowanie to narusza
ich prawa. Skarżąca nie sformułowała natomiast bliższych argumentów na poparcie tezy o niezgodności kwestionowanych przepisów
z art. 79 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 5 lipca 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
stwierdził, że w części dotyczącej zarzutu niezgodności kwestionowanych przepisów z art. 79 ust. 1 Konstytucji, skarga nie
spełnia ustawowego wymogu wskazania sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skarżącej. W pozostałym zaś zakresie
zarzuty skarżącej uznane zostały za oczywiście bezzasadne. Podnosząc zarzut złamania zakazu zamykania przez ustawodawcę drogi
sądowej dochodzenia naruszonych wolności i praw, skarżąca nie wskazała bowiem, wobec jakich praw lub wolności zakaz taki został
przez ustawodawcę wprowadzony. Trybunał Konstytucyjny podkreślił też, że w treści obowiązujących przepisów nie można znaleźć
podstawy dla żądania skarżącej, aby dopuścić ją do uczestnictwa w postępowaniu z uwagi na posiadaną wiedzę i informacje niezbędne
do obiektywnego i zgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy rozstrzygnięciem sprawy przez sąd. Także podnoszone przez skarżącą
argumenty odwołujące się do okoliczności niepowiadomienia jej o