Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 lutego 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 177/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 3 marca 2008 r., sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej, zakwestionowana została zgodność art.
17 ust. 5 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255, ze zm.; dalej:
u.ś.r.) z art. 2, art. 18, art. 32, art. 48 ust. 2, art. 68 ust. 3, art. 69, art. 70 ust. 4 oraz art. 71 Konstytucji. W ocenie
skarżącej zakwestionowany przepis dyskryminuje dzieci niepełnosprawne ze względu na miejsce zamieszkania, albowiem państwo
nie zapewnia odpowiedniej placówki oświatowej w rozsądnej odległości od miejsca zamieszkania dziecka. Ponadto, naruszenie
Konstytucji polegać ma także na tym, że rodzice dzieci są zmuszani do podjęcia pracy albo do rezygnacji ze świadczenia pielęgnacyjnego
w sytuacji, gdy nie podejmują pracy ze względu na chęć opiekowania się dzieckiem przebywającym w ośrodku zapewniającym opiekę
przez co najmniej pięć dni w tygodniu.
Postanowieniem z 28 października 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
rozstrzygnięcia wskazano, że skarga nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu, gdyż przywołane jako wzorce kontroli unormowania
Konstytucji są niewłaściwe. Ponadto skarga nie zawierała wskazania sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności i praw, a w
odniesieniu do niektórych wzorców skarżąca nie uzasadniła nawet, na czym polegać ma niekonstytucyjność zaskarżonej regulacji.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącej, wywodząc, że powołane w skardze wzorce kontroli są prawidłowe,
w szczególności wskazano, że art. 2 Konstytucji może być samoistnym wzorcem kontroli. Z kolei zarzut naruszenia art. 32 ust.
1 Konstytucji – jak wywiedziono w zażaleniu – w sposób oczywisty wiązał się z „wszystkimi wskazanymi w skardze naruszonymi
przepisami”, a zatem nie było podstaw do kwestionowania poprawności skargi w tym zakresie. Nadto, w ocenie skarżącej, skarga
dokładnie wskazywała sposób naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw. W