Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 stycznia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 177/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 13 czerwca 2011 r. Tomasz K. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 9 ust. 1 i art. 22
ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby
fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, ze zm.; dalej: ustawa o zryczałtowanym PIT) oraz art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca
1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, ze zm.; dalej: ustawa o PIT) z art. 2,
art. 31 ust. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Zarządzeniem z 28 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej
m.in. przez wskazanie, jakie konstytucyjne prawa lub wolności skarżącego wynikające z art. 2, art. 31 ust. 2 oraz art. 32
ust. 1 Konstytucji i w jaki sposób zostały naruszone przez zaskarżone regulacje. Pełnomocnik skarżącego w piśmie z 16 sierpnia
2011 r. odniósł się do powyższego zarządzenia, precyzując, że zaskarżone regulacje naruszają: po pierwsze, wywodzone z art.
2 Konstytucji zasady zaufania i lojalności państwa wobec adresata norm prawnych, zasadę sprawiedliwości podatkowej, zasadę
poprawnej legislacji, pewności i bezpieczeństwa prawnego; po drugie, wywiedziony z art. 31 ust. 2 (zdanie drugie) Konstytucji
zakaz zmuszania do tego, czego prawo nie nakazuje; po trzecie – zasadę równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji).
Postanowieniem z 17 lutego 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
stwierdził, że w skardze konstytucyjnej nie wskazano samodzielnych wzorców kontroli, a rozstrzygnięcie, z wydaniem którego
skarżący łączył naruszenie konstytucyjnych