Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 177/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 czerwca 2014 r. Kopalnia Piasku „Kotlarnia” S.A. (dalej:
skarżąca, spółka) zakwestionowała zgodność art. 7 ust. 1 pkt 4 oraz art. 7 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1 i
2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31, ze zm.;
dalej: ustawa podatkowa), w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., z art. 2, art. 20, art. 22, art. 32 oraz art. 217 Konstytucji.
Rozpatrywana skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Spółka, będąca właścicielem infrastruktury
kolejowej, oddała tę infrastrukturę w dzierżawę innemu podmiotowi gospodarczemu, który pełnił funkcję zarządcy, sama natomiast
wykorzystywała linie kolejowe do transportu własnych produktów z kopalni do punktu przeładunku oraz punktów sprzedaży. Wójt
Gminy Zbrosławice określił spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2002 r. (decyzja z 23 maja
2011 r., nr BF/3110/36/07).
Spółka odwołała się od powyższej decyzji, zarzucając organowi błędne ustalenie stanu faktycznego przez przyjęcie, że infrastruktura
kolejowa spółki nie była wykorzystywana wyłącznie na potrzeby publicznego transportu kolejowego (naruszenie art. 7 ust. 1
pkt 4 ustawy podatkowej). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: SKO) utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej
instancji (decyzja z 1 września 2011 r., nr SKO/F/423/1252/8897/11). Organ odwoławczy uznał, że spółka przez wydzierżawienie
wykorzystała budowle kolejowe na własne potrzeby, we własnym interesie, stąd też nie spełniła przesłanek warunkujących skorzystanie
ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy podatkowej. Skarga spółki na decyzję SKO została oddalona
przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (wyrok z 22 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 1062/11). Naczelny Sąd Administracyjny
oddalił skargę