Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 maja 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 178/03 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 października 2003 r. skarżąca zakwestionowała zgodność
art. 35 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz. U. Nr 57, poz. 507 ze zm.; dalej: ustawa o referendum
ogólnokrajowym), będącego w związku z całym jej rozdziałem 5 „Ważność referendum”, z art. 2, art. 7, art. 8, art. 45, art.
77 ust. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 4, art. 30, art. 61, art. 62 ust. 1, art. 90, art. 125, art. 133 ust. 2 i art.
178 ust. 1 Konstytucji oraz w związku z art. 1 ust. 1 i 2, art. 16, art. 25 i art. 47 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich
i Politycznych Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Skarżąca 17 czerwca 2003 r. wniosła protest przeciwko ważności referendum, podnosząc zarzut sprzeczności uchwały Sejmu Rzeczypospolitej
Polskiej z 17 kwietnia 2003 r. o zarządzeniu ogólnokrajowego referendum w sprawie wyrażenia zgody na ratyfikację Traktatu
dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej z ustawą z 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych
i z Konstytucją oraz sprzeczności ustawy z 10 maja 2003 r. o zmianie ustawy o referendum ogólnokrajowym z Konstytucją oraz
Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych Organizacji Narodów Zjednoczonych, a także sprzeczności z Konstytucją
rozporządzenia Ministra Kultury z 3 czerwca 2003 r. w sprawie sposobu przekazywania, przechowywania i udostępniania dokumentów
z przeprowadzonego referendum ogólnokrajowego.
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu, w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, protestu referendalnego skarżącej,
podjął 1 lipca 2003 r. uchwałę (sygn. akt III SW 119/03), w której postanowił pozostawić protest bez dalszego biegu, powołując
jako podstawę tego rozstrzygnięcia art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej
Polskiej i do