Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 grudnia 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 178/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 28 czerwca 2014 r. (data nadania) MKS Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła o stwierdzenie, że
art. 1304 § 5 w związku z art. 1304 § 1 i w związku z art. 177 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r.
poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim przepisy te „przewidują umorzenie postępowania i uchylenie wydanego orzeczenia
na skutek nieuiszczenia przez stronę zaliczki na pokrycie należności biegłego tłumacza w związku z koniecznością doręczenia
orzeczenia podmiotowi mającemu siedzibę w innym państwie członkowskim oraz w zakresie w jakim ustalenie wysokości zaliczki
przez Sąd następuje w sposób całkowicie dowolny bez ustawowej regulacji w tym zakresie”, są niezgodne z art. 31 ust. 3, art.
45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Skarżąca twierdzi, że zakwestionowane przepisy naruszają jej prawa konstytucyjne, ponieważ uzależniają prowadzenie postępowania
od spełnienia dodatkowej przesłanki, tj. uiszczenia przez stronę zaliczki na wynagrodzenie biegłego tłumacza. Jej zdaniem
niekonstytucyjny jest także mechanizm ustalania wysokości zaliczki. Sąd prognozuje bowiem należności, nie biorąc pod uwagę
ani wartości przedmiotu sporu, ani sytuacji finansowej strony.
Postanowieniem z 1 października 2014 r. (doręczonym pełnomocnikowi 8 października 2014 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, stwierdziwszy, że skarżąca wniosła ją z przekroczeniem terminu określonego
w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa
o TK). Trybunał ustalił ponadto, że zakwestionowane w skardze przepisy nie były podstawą ostatecznego orzeczenia w rozumieniu
art. 79 ust. 1 Konstytucji.
W zażaleniu z 15 października 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie postanowienia