Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 października 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 178/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 sierpnia 2016 r. (data nadania) B. i J.S. (dalej: skarżący)
wystąpili o zbadanie zgodności art. 70915 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (ówcześnie: Dz. U. z 2010 r. Nr 155 poz. 1037; obecnie: Dz. U. z 2018
r. poz. 1025, ze zm.; dalej: k.c.) z art. 64 w zw. z: art. 2, art. 20, art. 21, art. 22, art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z dnia 11 maja 2017 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 16 maja 2017 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Powodem takiego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że kwestionowany przepis
nie był podstawą ostatecznego orzeczenia wydanego w sprawie skarżących. Niezależnie od powyższego, jak podkreślono w zaskarżonym
postanowieniu, skarżący nie wykazali w skardze naruszenia prawa własności oraz nie wywiedli innego prawa majątkowego, które
podlegałoby ochronie w świetle art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji. W konsekwencji Trybunał uznał, że odwołanie się przez skarżących
do art. 21 Konstytucji również jest bezpodstawne. Natomiast przywołane w skardze art. 20 i art. 22 Konstytucji są nieadekwatnymi
wzorcami kontroli, ponieważ skarga nie zawiera argumentów przemawiających za tym, że art. 70915 k.c. ogranicza wolność działalności gospodarczej. Trybunał ocenił, że zarzucane naruszenie zasad równości, niedyskryminacji,
czy proporcjonalności mogłoby być rozpatrywane tylko w kontekście naruszenia konstytucyjnego prawa podmiotowego, którego jednak
skarżący nie wskazali.
Na postanowienie z dnia 11 maja 2017 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej skarżący złożyli – w ustawowym
terminie – zażalenie, w którym zaskarżyli to rozstrzygnięcie w całości oraz wnieśli o jego uchylenie i nadanie skardze konstytucyjnej
dalszego biegu.
Skarżący wskazali, że w oparciu o art. 70915 k.c.