Postanowienie TK z dnia 25 stycznia 2006, sygn. Ts 179/05

W skardze konstytucyjnej z 30 września 2005 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 4799 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 78 oraz art. 178 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Zarządzeniem z 27 czerwca 2005 r. (sygn. akt XGC 145/05) Sąd Okręgowy we Wrocławiu – Wydział X Gospodarczy dokonał na podstawie art. 4799 § 1 k.p.c. zwrotu wniosku skarżącej o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z uwagi na brak dowodu jego doręczenia stronie pozwanej, czy też dowodu wysłania go listem poleconym. W dniu 11 lipca 2005 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu – Wydział X Gospodarczy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Skarżąca zarzuciła, że brzmienie zaskarżonego przepisu, który przewiduje zwrot bez wezwania do usunięcia braków wniosku o sporządzenie i uzasadnienie wyroku, do którego nie dołączono dowodu jego doręczenia stronie przeciwnej albo dowodu wysłania listem poleconym, narusza prawo skarżącej do sądu. Zastosowana przez sąd wykładnia prowadzi do całkowitego odwrócenia wieloletniej praktyki orzeczniczej w tym zakresie. Wprowadza zbyt rygorystyczne wymogi formalne, których niedopełnienie, bądź najmniejsza omyłka powodują zwrot pisma bez możliwości weryfikacji tego rozstrzygnięcia. Rygoryzm ten pozbawia skarżącą możliwości uzyskania uzasadnienia rozstrzygnięcia sądu, które ma zasadnicze znaczenie dla dalszego postępowania strony. Tak rozumiany przepis prowadzi do utrudnienia skarżącej wniesienia apelacji od wyroku, którego dotyczył wniosek, a więc utrudnia merytoryczne zaskarżenia orzeczenia, w tym zakresie więc stanowi naruszenie prawa do zaskarżania orzeczeń wydanych w I instancji i jest niezgodny z art. 78 Konstytucji. Ponadto rozstrzygnięcie sądu nakazujące zwrot pisma wobec braku dowodu jego doręczenia stronie przeciwnej nie podlega żadnej kontroli, także w sytuacji kiedy wiąże się ono z oczywistym