Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 lutego 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 179/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 24 lipca 2009 r. Bogdan L. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 31 oraz
art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, ze zm.;
dalej: u.s.u.s.). Zakwestionowanym przepisom u.s.u.s., w zakresie, w jakim „dopuszczają one orzeczenie na podstawie art. 116a
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa o odpowiedzialności członka zarządu osoby prawnej za zaległości tej
osoby prawnej z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz składek na Fundusz Pracy i Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych”,
skarżący zarzucił niezgodność z art. 2, art. 7, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji.
Postanowieniem z 5 lipca 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia wskazał, że skarżący nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997
r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), polegającego na wyjaśnieniu, jakie konstytucyjne
wolności lub prawa i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone przez przepisy zakwestionowane w skardze konstytucyjnej.
Za prawidłowe wykonanie powyższego obowiązku nie mogło być uznane odwołanie się przez skarżącego do unormowań art. 2, art.
7, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, z przepisów tych nie wynikają bowiem bezpośrednio
prawa lub wolności chronione za pomocą skargi konstytucyjnej.
W zażaleniu na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skarżący podważył pogląd Trybunału dotyczący niedopuszczalności konstruowania
podstawy skargi konstytucyjnej w oparciu o art. 2 oraz art. 84 Konstytucji. Na potwierdzenie powyższej tezy skarżący wskazał
na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2 kwietnia 2007 r. (SK 19/06, OTK ZU nr 4/A/2007, poz. 37), w którym wzorcem kontroli
zaskarżonych wówczas unormowań