Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 czerwca 2017 r.
|
| Sygn. akt Ts 179/16 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 sierpnia 2016 r. (data nadania) s.r.o. z siedzibą w B.
(dalej: skarżąca) wystąpiła o stwierdzenie po pierwsze, że art. 745 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim „nie reguluje (…) terminu do złożenia wniosku
o zasądzenie kosztów postępowania zabezpieczającego powstałych po zakończeniu postępowania głównego, a także nie precyzuje
momentu powstania kosztów” jest niezgodny z art. 2, art. 10 i art. 45 Konstytucji. Po drugie, że art. 3942 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim „nie mówi (…) wprost o możliwości zaskarżenia postanowienia o zwrocie kosztów postępowania
w postępowaniu zażaleniowym” jest niezgodny z art. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżąca zażądała, aby Sąd Okręgowy w K. stwierdził
wykonalność na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wyroku Sądu Wojewódzkiego w B. z kwietnia 2007 r. w powiązaniu z orzeczeniami
korygującymi (tj. postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w B. z sierpnia 2008 r. i postanowieniem Sądu Najwyższego Republiki Słowackiej
z maja 2012 r.
Postanowieniem z maja 2015 r. Sąd Okręgowy w K., po ponownym rozpoznaniu sprawy m.in. nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu
wyrokowi Sądu Wojewódzkiego w B. z kwietnia 2007 r. w brzmieniu nadanym orzeczeniami korygującymi. Na to rozstrzygnięcie zażalenie
złożyła uczestniczka postępowania, skarżąca wniosła natomiast o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowań zabezpieczających
prowadzonych przez komorników w sprawach KM 292/15 (wniosek z sierpnia 2015 r.), KM 917/15 i KM 1762/14 (wnioski z sierpnia
2015 r.), KM 1954/15 (wniosek z sierpnia 2015 r.), KM 1461/15 (wniosek z sierpnia 2015 r.), KM 1468/15 (wniosek z sierpnia
2015 r. oraz KM 1865/15 (wniosek z sierpnia 2015 r.). Zażądała także