Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 lipca 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 179/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 grudnia 2019 r. (data nadania), D.F. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez radcę prawnego z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
1. Skarżący w piśmie z 5 marca 2018 r. wniósł skargę do Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej
(dalej: Krajowy Rzecznik) na działalność Prezes L. Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w Z. (dalej: L. Izba). Zwrócił się
o zbadanie czy prezes L. Izby dopuściła się naruszenia przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii
i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1479, ze zm., obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 1140; dalej: ustawa
weterynaryjna) i Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii.
W związku z tym pismem Krajowy Rzecznik wyłączył Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej L. Izby od udziału w sprawie i powierzył
rozpoznanie sprawy Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w S. (dalej: Izba w S.).
2. Postanowieniem z 27 grudnia 2018 r. (sygn. akt […]) Rzecznik Izby w S., na podstawie § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra
Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 29 lipca 1993 r. w sprawie postępowania dotyczącego odpowiedzialności zawodowej
lekarzy weterynarii (Dz. U. Nr 79, poz. 371, dalej: rozporządzenie), umorzył postępowanie wyjaśniające.
Skarżący wniósł 7 stycznia 2019 r. zażalenie na powyższe postanowienie do Krajowego Rzecznika.
3. Krajowy Rzecznik postanowieniem z 7 marca 2019 r. (sygn. akt […]), na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy weterynaryjnej
w związku z art. 437 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987; dalej:
k.p.k.) w związku z § 23 ust. 3 rozporządzenia, zażalenia nie uwzględnił. Utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Rzecznika
Izby w S. z 27