Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 kwietnia 2004 r.
|
| Sygn. akt Ts 18/04 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 4 lutego 2004 r. zarzucono, iż art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w
sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, poz. 753 ze zm.) są niezgodne z art. 32, art. 45
ust. 1, art. 78 i art. 92 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącej zaskarżony przepis ustawy narusza zasadę równości w zakresie
konstytucyjnego prawa do sądu przez to, że różnicuje sytuację prawną osób wnoszących środki odwoławcze za pośrednictwem adwokata
lub radcy prawnego oraz osób wnoszących środki odwoławcze samodzielnie. Tylko w przypadku pierwszej grupy osób wnoszących
apelację podlegającą opłacie stałej następuje odrzucenie apelacji bez wezwania do uzupełnienia braków, jeżeli apelacja nie
została opłacona.
Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Postanowieniem z 26 marca 2002 r. Sąd Rejonowy
w Poznaniu odrzucił apelację skarżącej od wyroku tegoż Sądu z 31 stycznia 2002 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał,
iż apelacja została wniesiona za pośrednictwem pełnomocnika procesowego będącego adwokatem, jednakże nie został uiszczony