Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 kwietnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 18/07 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej
Polskiej unormowania § 1 uchwały nr LXX/468/93 Rady Miasta Krakowa z 8 stycznia 1993 r. w sprawie przyjęcia zasad polityki
transportowej dla Krakowa wraz z załącznikiem do tej uchwały (dalej: uchwała RMK). Zaskarżonemu przepisowi uchwały RMK skarżąca
zarzuciła niezgodność z art. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 i 3, art. 77 ust. 1 oraz art. 91 ust. 2 Konstytucji.
Postanowieniem z 3 września 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia wskazano, że skarga została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu do korzystania z tego środka ochrony
praw i wolności. Termin ten rozpoczął bowiem bieg w dniu doręczenia skarżącej wyroku sądu II instancji, a więc wyroku Sądu
Apelacyjnego w Krakowie z 10 stycznia 2006 r. Dalsze działania skarżącej związane z wniesioną skargą kasacyjną od tego orzeczenia
winny być uznane za irrelewantne z punktu widzenia biegnącego terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny
podważył także zasadność poglądu dotyczącego uznania kwestionowanej uchwały RMK za podstawę prawną ostatecznego orzeczenia,
z wydaniem którego wiąże skarżąca wnoszoną skargę konstytucyjną. Zdaniem Trybunału postanowienia uchwały RMK, z racji ich
„ogólnego i kierunkowego” charakteru, jak i adresowania w pierwszej kolejności do organów samorządowych, nie dają jeszcze
podstawy do podejmowania działań (także prawnych) oddziałujących wprost na sferę praw i wolności skarżącej. Trybunał zakwestionował
także prawidłowość określenia przez skarżącą podstawy wniesionej skargi konstytucyjnej. Za całkowicie nieadekwatny, z uwagi
na treść kwestionowanych przepisów, uznał art. 77 ust. 1 Konstytucji. Odwołaniu się przez skarżącą do konstytucyjnego prawa
własności również nie towarzyszyło wystarczające i adekwatne wyjaśnienie sposobu naruszenia tego prawa przez unormowania uchwały
RMK.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skierował pełnomocnik skarżącej. Podniósł w