Postanowienie TK z dnia 17 lutego 1998, sygn. Ts 18/97

Skarga konstytucyjna Stanisława W. zarzuca niezgodność art. 28 ust. 6 pkt 3 w zw. z art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr 71, poz. 342 ze zm.) z art. 31 pkt 3 oraz art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego wyżej wymienione regulacje ustawy sprzeczne są z istotą wolności i równości wszystkich wobec prawa, gdyż z niewiadomych przyczyn różnicują one sytuację rolników w stosunku do innych grup społecznych w zakresie uprawnień emerytalno-rentowych, uzależniając prawa jednego z małżonków od sytuacji prawnej i faktycznej drugiego małżonka, niezależnie od istnienia wspólności majątkowej czy faktycznego pożycia.

Z przedłożonej skargi konstytucyjnej wynika, iż stosując zaskarżony przepis, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oddział CR w P. decyzją z 7 marca 1997 r. zawiesiła część przysługującego skarżącemu świadczenia rentowego. Rozpatrujący odwołanie od tej decyzji Sąd Wojewódzki w P. wyrokiem z 23 maja 1997 r. oddalił je wskazując, iż skoro żona skarżącego jest właścicielką gospodarstwa rolnego, organ rentowy prawidłowo zastosował art. 28 ust. 4 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników zawieszając część przysługującej skarżącemu renty. Skarżący wniósł od tego wyroku apelację do Sądu Apelacyjnego w R. Sąd ten wyrokiem z 26 września 1997 r. apelację oddalił, uznając wyrok Sądu Wojewódzkiego w P. za trafny i zgodny z obowiązującym prawem. Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarżącego nie można uznać za