Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 grudnia 1999 r.
|
| Sygn. akt Ts 18/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Elżbiety K. z 6 lutego 1999 r. zarzucono, iż art. 2 ust. 1 – 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o
zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) jest niezgodny z art. 21
i 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącej, przepisy te naruszają konstytucyjną zasadę ochrony własności,
ponieważ przewidują nabycie przez państwowe osoby prawne z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntów pozostających w dniu
5 grudnia 1990 r. w ich zarządzie, bez względu na istnienie prawa do zwrotu tych gruntów byłym właścicielom lub ich następcom
prawnym w trybie uregulowanym w art. 69 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
(Dz.U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.).
Skarżąca wskazała, iż złożyła 1 lutego 1991 r. wniosek do Urzędu Rejonowego w K. o zwrot nieruchomości w trybie art. 69 ustawy
o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. W czasie rozpoznawania tego wniosku decyzją Wojewody w K. z 25 lutego
1995 r. stwierdzone zostało nabycie wywłaszczonych działek z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1991 r. przez KPUSiT w K. Decyzja
ta została częściowo zmieniona decyzją Wojewody w K. z 17 maja 1995 r. Skarżąca złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności
obu tych decyzji do Prezesa UMiRM, który decyzją z 19 września 1997 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody w
K. i stanowisko swe podtrzymał w decyzji z 16 stycznia 1998 r. Także Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 października
1998 r. oddalił jej skargę. Postępowanie o zwrot nieruchomości toczące się przed właściwym organem administracji publicznej
zostało zawieszone do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowych.
Pełnomocnik skarżącej przyjął założenie, iż ostatecznym rozstrzygnięciem zapadłym w niniejszej sprawie