Postanowienie TK z dnia 01 grudnia 2016, sygn. Ts 180/16

W skardze konstytucyjnej wniesionej osobiście do Trybunału Konstytucyjnego 1 września 2016 r. A.K. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie zgodności art. 7781 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc). z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.

Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. Skarżący zawarł 22 lutego 2007 r. z inną osobą umowę spółki jawnej. Po pewnym czasie stosunki między wspólnikami popsuły się, efektem czego było złożenie przez skarżącego 26 czerwca 2008 r. oświadczenia o wypowiedzeniu umowy spółki ze skutkiem na 31 grudnia 2009 r. W związku z tym, że w spółce było tylko dwóch wspólników, wspólnik skarżącego został likwidatorem spółki (wyłącznie uprawnionym do jej reprezentowania, co znalazło odzwierciedlenie w Krajowym Rejestrze Sądowym). Dnia 12 marca 2015 r. wszczęto wobec skarżącego egzekucję na podstawie prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w W. (dalej: Sąd Rejonowy w W.) ze stycznia 2011 r. zasądzającego od spółki na rzecz jej wierzyciela kwotę 37 326,67 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od 4 października 2010 r. do dnia zapłaty oraz z kosztami procesu. Wyrok ten był zaopatrzony w klauzulę wykonalności przeciwko skarżącemu (i jego byłemu wspólnikowi) na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w W. z grudnia 2014 r. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które Sąd Okręgowy w W. (dalej: Sąd Okręgowy w W.) oddalił postanowieniem z czerwca 2015 r. Pismem z 17 marca 2015 r. skarżący złożył sprzeciw od wyroku ze stycznia 2011 r., jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu oraz o zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności nadanego temu wyrokowi. Postanowieniem z lipca 2015 r. sąd zawiesił rygor natychmiastowej wykonalności nadany temu wyrokowi zaocznemu i przywrócił skarżącemu termin do złożenia sprzeciwu. W piśmie z 14 sierpnia 2015 r. wierzyciel (powód) wystąpił o odrzucenie sprzeciwu i utrzymanie wyroku zaocznego w mocy. Postanowieniem z grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w W. uchylił postanowienie z lipca 2015 r., odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu