Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 października 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 181/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 lipca 2014 r. (data nadania) D.R. (dalej: skarżący) zakwestionował
zgodność art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2013 r. poz. 707, ze zm.; dalej:
u.k.w.h.) z art. 64 ust. 1 i 3 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 21 ust. 2 w zw. z art. 21 ust. 1 i w zw. z art. 77 ust. 1
Konstytucji.
Postanowieniem z 22 stycznia 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu, stwierdziwszy, że nie
spełnia ona przesłanki określonej w art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Jak bowiem podkreślił, skarżący wystąpił o zbadanie zgodności z Konstytucją
wyłącznie art. 5 u.k.w.h., pominął zaś art. 232 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz.
121, ze zm.; dalej: k.c.). Tylko zestawienie obu przepisów – art. 5 u.k.w.h. i art. 232 k.c. umożliwiłoby zrekonstruowanie
normy prawnej zakwestionowanej w skardze, na podstawie której sąd drugiej instancji – w przekonaniu skarżącego – ostatecznie
orzekł o konstytucyjnych prawach skarżącego. Ponadto Trybunał uznał za oczywiście bezzasadne sformułowane w skardze zarzuty
naruszenia art. 21 ust. 2 i art. 77 ust. 1 Konstytucji. Wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego przysługuje mu bowiem, co zaznaczył
Trybunał, roszczenie odszkodowawcze za utratę własności. Tym samym zatem jako nieprzekonujące Trybunał potraktował twierdzenie
skarżącego, zgodnie z którym Skarb Państwa nabył nieruchomość bez jednoczesnego obowiązku zapłaty odszkodowania byłemu właścicielowi
(skarżącemu).
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnosi, że „Trybunał (…) błędnie wskazał art. 232 k.c. jako przepis prawny
podlegający badaniu zgodności ze wskazanymi